platonik aşkıma 258
bana aşık olana kişiyeyse 414 km uzaktayım.
arkadaşlarımdan en yakını ise 260 km uzakta, en uzağıyla aramızda okyanus var.
40 gündür, daha önce yaşadığım yerin yaklaşık 60 katı büyüklüğün bir yerdeyim.
kimseyi tanıyorum.
40 bin nüfuslu öğrenci beldesinde, 11 bin mevcutlu fakültede de kimseyi tanımıyorum, 120 kişilik sınıfta ve 106 kişilik yurtta da durum farklı değil.
neden buradayım açıkçası en ufak bir fikrim yok.
muhtemelen kişisel anlamda çok büyük bir yanlış yapıyorum.
yaklaşık 100 saattir 20 m2 bir odada bilgisayar, kitaplar, kahve ve çay makinesi arasında gidip geliyorum. toplamda 16 saat anca uyumuşumdur.
aslında hep hayâlimdi.
ufak bir yaşam alanı.
biraz kitap, yeterli miktarda kahve ve çay stoğu, bilgisayar ve internet bağlantısı.
ama eşeğin ayağı hiç öyle değilmiş.
yurt lgbt derneği sığınma evi gibi, cinsel kimliktir, tercihtir odur budur umrumda değil de biraz daha az sessiz sevişseler çok memnun olacağım.
internet deseniz 145 li dönemden hallice. o kadar insan torrentten porno indirme yarışına girince normal sayılabilir elbette.
pek paramda yok.
gerçi bu sanırım düşünmem en son sorun.
15 lira nakitim, 5 lira kadar yüklü toplu taşıma kartım, 15 lira kadar da limitli kredi kartlarım var.
kredi kartı demişken, toplamda 800 lira borcum var.
ailemden para istemeye de yüzüm yok.
iki asgari ücret tutarında para her ay sadece benim konaklama olaylarıma gidiyor.
evet ailem ve biz mallığa doymuyoruz.
önce yurtla sözleşme ve senet yapıp, sonra ev alıyoruz bana krediyle. üstelik evin kredisi yurdun aylık ödemelerinden daha düşük.
bu kadar para işine girmişken, bu muhasebe ne sikik dersmiş arkadaş.
dediğim ya ne yapacağımı şaşırdım diye.
microsoftu tüketici mahkemesine şikayet ettim. kazanırsam hepinizi ayvalık’a tatile götüreceğim. söz.
sanırım arkadaşlarım ve ailem de durumumun farkında.
her gün arayıp durumu soruyorlar.
hepsine iyiyim diyorum.
kötüyüm desem ne değişecek ki, en fazla birkaç nasihat dinleyeceğim.
onlar da ben de biliyorum ki kendime benden başka kimse yardım edemez.
ancak ciddi bir sorun var bu noktada.
tamam azmim var, yılmam.
ama neye karşı mücadele vereceğim?
ha bi de rüyalarım çok daha değişik yönlere gidiyor.
ilk etapta yaklaşık 2 yıldır gördüğüm rüyayı görüyorum, onda bi’ değişiklik söz konusu değil.
daha sonra o rüya bitiyor, uyanıyorum, tekrar uyuyorum daha doğrusu uyumaya çalışıyorum ve bundan sonra tim burton filminden çıkmış gibi karakterler görüyorum.
görüyorum demek de yanlış sanırım, zira fiziksel temas kurduğuma eminim.
ayrıca sizi tanıyan ama sizin tanımadığınız biriyle mesajlaşmak kadar gerilim yaratan bi’ şey yok.
son olarak diyeceğim tam ihtiyacım olduğu sırada devletin ruh ve sinir hastalıkları hastahanelerini kapatacak olması hiç iyi olmadı.
-
onemsizlik bunu beğendi
-
khiron bunu gönderdi
